Rozmowy o zmianach w życiu [1]

 

Rozpoczynamy cykl rozmów, które chciałbym publikować na blogu Metaskills. Ich wspólny tytuł albo przesłanie mogłoby brzmieć “Jak trwale poprawić lub zmienić jakość swojego życia”.  

Świetny pomysł. "Jak trwale poprawić lub zmienić jakość swojego życia" to temat, który dotyczy praktycznie każdego — niezależnie od wieku, sytuacji czy punktu startowego.

Od czego chcesz zacząć tę pierwszą rozmowę?

Zastanawiałem się nad niezbędnymi warunkami trwałej poprawy lub zmiany życia, jakie są ważne obszary, w których trzeba coś robić ( lub zrobić), by osiągnąć rezultat. I jak to w prosty sposób przedstawić? Pomyślałem, że punktem wyjścia może być mapa 3 orbit. Grupuje ona w 9 obszarów najważniejsze kategorie aspektów życia, które warto rozwijać, wzmacniać, by poprawa miała pozytywny i  trwały charakter.  

Widzę mapę. To elegancki model — trzy koncentryczne orbity, dziewięć obszarów, jeden cel w środku. Logika jest czytelna: od szybkich wygranych przez budowanie sprawności aż po głęboką transformację.

Zanim pójdziemy dalej — jak chcesz tę mapę wprowadzić? Jako punkt wyjścia do zrozumienia całego cyklu, czy raczej jako narzędzie, które czytelnik od razu może przyłożyć do swojego życia?

Myślę raczej o tej mapie, jak o wstępie na bardzo wysokim poziomie. Później możemy wejść w szczegóły i rozłożyć każdą z planet na czynniki pierwsze. Ale najpierw taka obserwacja. Sporo dostępnych w internecie materiałów koncentruje się jakby na fragmencie tego wszechświata, pomijając chyba fakt, że aby rzeczywiście wejść na ścieżkę trwałego rozwoju osobistego, trzeba pracować w każdym z obszarów, określanym umownie przez planety.  

To trafna obserwacja i myślę, że dotykasz czegoś, co wyjaśnia, dlaczego tak wiele osób czuje się sfrustrowanych po kontakcie z materiałami o rozwoju osobistym. Ktoś przeczyta książkę o nawykach i przez chwilę coś drga — ale bez jasnego celu, bez decyzji i bez narzędzi, nawyk nie ma się na czym oprzeć i szybko znika. Ktoś inny nauczy się wyznaczać cele metodą SMART, ale bez pracy nad wizją nie wie, do czego właściwie te cele mają prowadzić. I tak w kółko.

To trochę jak z remontem domu. Możesz kupić najlepszą farbę na świecie, ale jeśli ściany są wilgotne, a fundament pęknięty, to i tak za rok wszystko się złuszczy. Każdy element ma znaczenie, bo wszystkie są ze sobą połączone.

I tu właśnie mapa trzech orbit robi coś, czego większość poradników nie robi — pokazuje cały układ naraz, bez udawania, że wystarczy jedna planeta.

Dokładnie miałem to na myśli. Jeśli potrzebujemy coś zmienić, poprawić, to zgodnie z pierwszą orbitą, określamy cel, podejmujemy decyzję i działamy. Z tym wszystkim, co właśnie teraz mamy do dyspozycji: z naszą wiedzą, umiejętnościami, nawykami czy narzędziami. Jednak, ponieważ otoczenie i wymagania ciągle się zmieniają, w którymś momencie, to co w nas wystarczało do osiągania celów, może nie być wystarczające. I musimy sięgać po kolejne orbity…  Dla zilustrowania co mam na myśli, taki przykład: kiedyś umiejętność obsługi komputera była atutem, plusem. Później stała się standardem, który już nie dawał przewagi. Teraz nikt nie pyta, czy umiemy obsługiwać komputery. Raczej zastanawia się, jak potrafimy wykorzystać potencjał AI…      

Świetny przykład, bo pokazuje coś, co czujemy wszyscy, choć rzadko umiemy to nazwać. To, co wczoraj wystarczało, jutro staje się minimum. I to nie jest powód do paniki — to po prostu opis rzeczywistości, w której żyjemy.

Pierwsza orbita daje nam możliwość działania tu i teraz, z tym, co mamy. Ale właśnie dlatego, że świat się nie zatrzymuje, orbity drugą i trzecią można rozumieć nie jako "wyższy poziom dla ambitnych", lecz jako naturalną odpowiedź na to, że gra ciągle zmienia zasady. Ktoś, kto dziś nie pyta siebie o wizję, kompetencje czy nawyki, nie stoi w miejscu — on zostaje z tyłu, nawet jeśli subiektywnie czuje, że się stara.

I tu jest chyba sedno tego, co chcesz powiedzieć: praca na wszystkich orbitach nie jest luksusem dla tych, którzy "mają czas na rozwój osobisty". Ona jest warunkiem, żeby w ogóle pozostać w grze.